Λεπτομέρειες για το παθητικό κάπνισμα

By | 16 Ιανουαρίου 2016
Λεπτομέρειες για το παθητικό κάπνισμα

Μερικές λεπτομέρειες για το παθητικό κάπνισμα που συνδέονται με της καρδιαγγειακές παθήσεις, σε επίπεδο που θεωρείται κατά κόρον ανησυχητικό.

Η χρήση καπνού είναι η κύρια αιτία καρδιαγγειακής νόσου, θέτει σε κίνδυνο τόσο την υγεία των καπνιστών όσο και των παθητικών, εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1940 επιδημιολογικά στοιχεία για τη σχέση μεταξύ καπνού και της στεφανιαίας νόσο, ως εκ τούτου σήμερα η επιδημιολογική απόδειξη είναι σαφώς αδιαμφισβήτητη.
Οι πιθανότητες καρδιοπάθειας αυξάνονται σημαντικά ακόμη και με χαμηλά επίπεδα έκθεσης, η οποία προφανέστατα εξηγεί γιατί ακόμη και ένα ή δύο τσιγάρα την ημέρα είναι ιδιαίτερα επιβλαβή.

Σχέση μεταξύ παθητικού καπνίσματος και καρδιαγγειακών παθήσεων.

Η αρνητική επίδραση παθητικού καπνίσματος για πρώτη φορά μελετήθηκε σε αναπνευστική ασθένεια στα παιδιά. Το 1986 συνένωσαν τις δυνάμεις τους ο Διεθνής Οργανισμός Ερευνών για τον Καρκίνο, Σύλλογος Αμερικανών Χειρουργών, το Αμερικανικό Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας  Προσπαθώντας να διερευνήσουν διεξοδικά τι ακριβώς προκαλεί καρκίνο του πνεύμονα. Οι αναλύσεις που δημοσιεύθηκαν στη δεκαετία του 1990 παρουσίασαν αύξηση κατά 20% της  στεφανιαίας νόσου και θάνατων από καρδιαγγειακά αίτια σε παθητικούς καπνιστές. Το 2006 η έκθεση του αμερικανικού γενικού χειρουργικού συλλόγου αποδεικνύει ότι και οι ελάχιστοι έκθεση  στο παθητικό κάπνισμα βλάπτει

Ο σχετικός κίνδυνος στεφανιαίας νόσου για τους ενεργούς καπνιστές είναι 1.78% και για τους παθητικούς καπνιστές 1.3%. Ένας θάνατος παθητικού καπνιστή αντιστοιχοί σε 10 θανάτους ενεργών καπνιστών.Η παθητική έκθεση στον καπνό τσιγάρου σε περιβάλλοντα χώρο του σπιτιού αυξάνει επίσης τον κίνδυνο, η ισχαιμική καρδιοπάθεια είναι η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ των παθητικών καπνιστών, πολύ πιο μπροστά από τον καρκίνο του πνεύμονα και η επίδρασή της είναι ταχεία: η εμφάνιση οξέος στεφανιαίου συνδρόμου αυξάνεται μέσα σε λίγα λεπτά από την εισπνοή καπνού.

Η νικοτίνη παράγει διέγερση αυξάνοντας τα ελεύθερα λιπαρά οξέα, αυτό μεταφράζεται σε αυξημένα επίπεδα λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας και της μείωσης επιπέδων των λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας. Επιπλέον ο καπνός αυξάνει την αντίσταση στην ινσουλίνη, η οποία συνδέεται με χαμηλές συγκεντρώσεις των λιποπρωτεϊνών υψηλής πυκνότητας και μικρών, πυκνών, λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας, που θεωρείται η πιο αθηρογόνος μάστιγα. Καπνός μειώνει δραστικότητα παραοξονάσης, η οποία προστατεύει την μάζα λιποπρωτεϊνών χαμηλής πυκνότητας από την οξείδωση. Το προφίλ των λιπιδίων επανέρχεται σταδιακά στην αρχική τους κατάσταση μετά τη διακοπή του καπνίσματος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *